زیبایی چشمانی که شعر از وصفش عاجز است:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد انسانها در کسری از ثانیه، مردمک چشم طرف مقابل را برای سنجش علاقه و هیجان اسکن میکنند. جالبتر اینکه گشاد شدن مردمک هنگام دیدن عزیز، ناخودآگاه و غیرقابل کنترل است – درست مثل شعری که از وصفش عاجز میمانی. چرا این ارتباط چشمی در دنیای دیجیتال هم حس میشود؟
راهکار:
اگر این بیت را برای کسی نوشتهای، میتوانی با اضافه کردن یک مصرع دیگر که حس لمس یا بوی آن چشمها را تداعی کند، تأثیر عمیقتری بگذاری. مثلاً: «چون نگاهش بر دلم افتاد، جهانم رنگ باخت.»