تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که عشق شدید فعالیت ...
عشق توصیف ناپذیر و حس دل:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که عشق شدید فعالیت نواحی مسئول زبان را کاهش میدهد و بخشهای عاطفی را فعال میکند – دقیقاً همان «بیوصفی» که میگویید. آیا تا حالا شده با یک نگاه یا لمس چیزی بگویید که کلمات نمیتوانستند؟
راهکار:
شاید عشق واقعی نه در کلمات که در لحظههای مشترک و نگاههای بیصدا معنا پیدا میکند؛ سعی کنید با اعمال کوچک عشق خود را نشان دهید.
تمام شعر های جهان هم نمی توانند عشق من به اورا توصیف کنند ، عشقی که شبیه عشق مادر به فرزندش است.️
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد عشق مادرانه و رمانتی...
عشقی که هیچ شعری نمیتواند توصیف کند:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد عشق مادرانه و رمانتیک هر دو در سیستم پاداش مغز فعالند، اما عشق مادرانه ناحیه «پریفرونتال میانی» را بیشتر درگیر میکند که مسئول همدلی و مراقبت است. شعر هم سعی میکند همین شبکهها را فعال کند، اما باز هم قاصر است. چرا زبان برای عمیقترین حسها ناکافی به نظر میرسد؟
راهکار:
شاید خود همین ناتوانی در توصیف، زیباترین توصیف باشد؛ چون نشان میدهد احساس فراتر از کلمات است و در سکوت معنا میگیرد.