توصیف معشوق به ماه

تو اگر گل بودی، رز میشدی - شعر عاشقانه کوتاه:

دختری از ماه فرود آمد: توصیف عاشقانه ماه و معشوق:

جالب است بدانید طبق فرضیه برخورد عظیم، ماه حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش از برخورد زمین با یک جرم آسمانی به اندازه مریخ شکل گرفت. پس این دختر که از ماه فرود آمده، در اصل تکه‌ای از زمین است که راهی فضا شده و حالا برگشته. آیا این یعنی ریشه همه ما در آسمان است؟

راهکار:

این تصویر شاعرانه را می‌توان جور دیگری دید: ماه هر شب کامل می‌شود اما هرگز پایین نمی‌آید، پس دختری که از ماه فرود آمده، شاید تجسم لحظه‌ای نادر است که رؤیا تصمیم می‌گیرد به واقعیت بپیوندد.

متن عاشقانه ماه و ستاره؛ او ماه من است:

ماه در قفل کشندی گرفتار است؛ برای همین همیشه یک رویش را به زمین نشان می‌دهد. این یعنی «ماهِ من» هر شب همان چهره‌ی آشنا را دارد، اما نیمه‌ی تاریکش هرگز دیده نمی‌شود. جالب‌تر اینکه ماه سالانه ۳.۸ سانتیمتر از زمین دور می‌شود؛ پس در مقیاس کیهانی، هر توصیف عاشقانه از ماه یک خداحافظی بسیار آهسته را هم در خود دارد.

راهکار:

ماه برای زمین همیشه یک‌چهره است؛ شاید دلتنگی‌اش را در همان نیمه‌ی پنهانش می‌شود خواند. اگر این نگاه را ادامه بدهی، می‌توانی از زبان ماه بنویسی که هر شب زمین را تماشا می‌کند و ستاره‌ها برایش حوصله‌شان سر می‌رود.