توصیف لبخند در شعر

لبخندی که مانندش را نمی‌توان یافت:

در نوروساینس، دیدن لبخند فرد موردعلاقه، مراکز پاداش مغز مانند هسته آکومبنس را فعال می‌کند؛ همان مکانیسمی که با مصرف کوکائین تحریک می‌شود. این توضیح می‌دهد چرا یک تصویر ساده می‌تواند چنین اشتیاق عمیقی ایجاد کند. آیا این احساس «اعتیاد مثبت» است یا یک ضرورت تکاملی؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، می‌توانید این دو بیت را به یک غزل کامل تبدیل کنید و در بیت‌های بعدی، از «چشم» یا «نگاه» همان شخص به عنوان موتیف مرکزی استفاده کنید.