تو آنقدر قشنگی که حتی تار مویت هم برایم تکرارنشدنی است:
در علوم اعصاب، دیدن چهرهٔ معشوق مرکز پاداش مغز را مثل مواد مخدر فعال میکند و ترشح دوپامین باعث میشود جذابیتش اغراقآمیز به نظر برسد. جالبتر اینکه پژوهشها نشان میدهند عشق رمانتیک سطح سروتونین را تا حد اختلال وسواسی-جبری پایین میآورد؛ برای همین است که مدام به او فکر میکنی و جزئیاتش را بینقص میبینی.
راهکار:
اینکه حتی تار موی کسی برایت بیهمتا میشود، در روانشناسی «اثر هالهای» نام دارد: مغزت ویژگیهای مثبت را به تمام اجزای معشوق تعمیم میدهد. جالبه بدانی دقیقاً همین سوگیریِ زیباست که پیوندهای عاطفی را محکم میکند.