زندگی قشنگ بود ولی گرون شد؛ قیمت خوشبختی:
اقتصاد رفتاری میگوید «اثر لذتبخشی» تجربهها بعد از مدتی از بین میرود، ولی هزینهاش همیشه در ذهن میماند؛ به این میگویند «حسابداری ذهنی» یا «تردمیل لذت». یعنی هرچه بیشتر برای شادی خرج کنی، سطح انتظار بالاتر میرود و همان شادی قبلی دیگر نمیچربد. شاید زندگی نه گران شده، بلکه «قیمت انتظار» ما بالا رفته است.
راهکار:
نگاه قشنگتر این است که زندگی نه گران شده، بلکه هزینههایش بیشتر دیده میشود. شاید اگر بهجای قیمت چیزها، به ارزش لحظههای رایگان نگاه کنیم، همان زیبایی اولیه هنوز دم دست باشد.