پارادوکس گریه در آغاز زندگی: زیبایی یا رنج؟:
واقعیت جالب: نوزادان تازه‌متولد شده تا چند هفته توانایی تولید اشک ندارند! گریهٔ آن‌ها صرفاً یک رفلکس تنفسی برای پاک کردن ریه‌ها از مایع آمنیوتیک است. پس از نظر زیست‌شناختی، زندگی با «اشک» شروع نمی‌شود، بلکه با «نفس» آغاز می‌گردد. این تضاد بین واقعیت علمی و تفسیر شاعرانه، پرسشی عمیق می‌سازد: آیا گریه نماد رنج است یا نماد زیستن؟
راهکار:
نوزادان در هفته‌های اول زندگی اشک واقعی نمی‌ریزند؛ گریه آن‌ها یک رفلکس برای باز کردن ریه‌هاست. پس شاید این گریه نه نشانهٔ زشتی، که اولین نفس زندگی باشد. می‌توانی به این پارادوکس از زاویهٔ علمی نگاه کنی: زندگی با یک «نفس» شروع می‌شود، نه با «اشک».