شبها میمیریم و روزها زنده میشویم:
آیا میدانستی در خواب عمیق، سیستم گلیمفاتیک مغز با سرعت ۲ برابر سموم را تخلیه میکند؟ سلولهای عصبی شبها تا حدی «میمیرند» تا صبح دوباره متولد شوند. این پدیده در اساطیر هم بازتاب دارد: مصریان باستان مردن خورشید در شب و تولد دوباره آن را نماد جاودانگی میدانستند. شب واقعاً صحنهای از مرگ و زندگی در مقیاس میکروسکوپی است. آیا شما این حس نوسان را در بدن خود تجربه میکنید؟
راهکار:
این جمله استعارهای از چرخه انرژی انسانی است: شبها زمان بازسازی سلولی و ذهنی، روزها زمان عمل. شاید بتوانی به جای غم، این نوسان را بهعنوان یک قانون طبیعی بپذیری و از هر دو فاز لذت ببری.