توکل به خدا و پایداری

پایداری به امر خدا؛ استقامت و توکل:

در روان‌شناسی، اسناد رویدادها به اراده الهی با کاهش کورتیزول و افزایش تحمل ابهام مرتبط است؛ مغز در بحران با ساختن روایت منسجم معنوی، حس کنترل را بازمی‌یابد. در تاریخ ادیان، «پایداری به امر خدا» در عرفان یهودی به معنای چسبیدن به خدا و در اسلام با «استقامت» گره خورده است. استقامت در قرآن اغلب پس از توبه و ایمان آمده، یعنی ایستادن نه از سر انفعال، بلکه پس از یک چرخش درونی.

راهکار:

استقامت در این معنا نه ایستادن خشک، که هم‌سو شدن با نظم پنهان جهان است؛ مولانا آن را «قبض و بسط» می‌نامد: گاهی خم شدن مقدمه نشکستن است.