توقعات بی‌جواب

تو برای دیگران بودی و من با بغض گفتم: خلایق هر چه لایق:

در روانشناسی «نظریه برابری» می‌گوید انسان‌ها ناخودآگاه رابطه را بر اساس نسبت «ستاده‌ها به داده‌ها» می‌سنجند. وقتی مدام برای دیگری می‌دهی بدون دریافت، مغز آن را «بی‌عدالتی» ثبت می‌کند و همان بغض را ایجاد می‌کند. جالب اینجاست که طرف مقابل هم احتمالاً رفتار تو را «ارزان» تفسیر می‌کند. سؤال تلخ: آیا تا حالا برای خودت همانقدر ارزش قائل شده‌ای که برای دیگران؟

راهکار:

این بیت را از زاویه‌ای دیگر ببین: گاهی «لایق بودن» دیگران نیست، بلکه «انتخاب نکردن» خودت است. شاید وقتش رسیده که اولویت اول خودت باشی، نه همیشه برای دیگران.