وقتی خانواده نمیپذیرد؛ توقع از غریبهها چیست؟:
پژوهشها نشان میدهند طرد شدن توسط خانواده همان نواحی مغزی درد فیزیکی (قشر کمربندی قدامی و اینسولا) را فعال میکند. پس انتظار از غریبهها فقط نیاز به توجه نیست؛ تلاشی ناخودآگاه برای بیحس کردن دردی است که ریشه در خانه دارد. آیا تأیید غریبهها مسکن است یا درمان؟
راهکار:
خانواده اولین آینهای است که کودک در آن خود را میبیند؛ اگر این آینه پذیرنده نباشد، انتظار از غریبهها در واقع جستوجوی همان تأیید اولیه است. اما غریبهها نه تاریخچهات را میدانند و نه زخمهایت را؛ پس تأییدشان مثل مسکن است، نه ترمیم. جای آن آینه ترکخورده را میتوان با رابطههای انتخابی و خودپذیری آگاهانه بازسازی کرد.