حقیقت تلخ: این کارما نبود، دوست من بود!:
در روانشناسی، «سوءتفاهم بنیادی اسنادی» میگوید ما شکستهای خود را به عوامل بیرونی (مثل دوست بد) نسبت میدهیم، اما موفقیتها را حاصل تلاش خودمان میدانیم. این مکانیزم دفاعی ذهن، بار شکست را سبکتر میکند. آیا تا به حال به این سوگیری در قضاوت خودتان توجه کردهاید؟
راهکار:
این دیدگاه تلخ میتواند نقطه شروع خوبی برای یک داستان کوتاه یا متن طنز سیاه باشد. چرا آن را بسط نمیدهی و از زاویه دید 'رفیق' یا حتی 'کارما' بازنویسی نمیکنی؟