توجیه بی توجهی طرف مقابل

خودفریبی عاشقانه: اگر دوستت داشت حتماً پیام می‌داد:

در روانشناسی، «تقویت متناوب» یعنی گاهی پیام بدهد و گاهی نه، قوی‌ترین نوع شرطی‌سازی را ایجاد می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند پاداش‌های نامنظم ترشح دوپامین را تا ۴۰۰٪ بالا می‌برند و فرد را به انتظار معتاد می‌کنند؛ مغز این بی‌توجهی را با «او مشغول است» توجیه می‌کند. آیا شما در تله دوپامین گیر افتاده‌اید؟

راهکار:

طبق نظریه ناهماهنگی شناختی، مغز برای کاهش درد طرد، بی‌علاقگی را به «سرش شلوغ است» ترجمه می‌کند. به الگوی رفتاری طرف مقابل نگاه کنید: بی‌توجهی مکرر یک الگوست، نه یک استثنا.