عشق در میان شلوغی؛ تنها او را دیدم:
پدیده «مهمانی کوکتل» نشان میدهد مغز در محیط پرصدا فقط یک کانال را تقویت میکند؛ تصویربرداری مغزی نشان داده دیدن معشوق همان مدار پاداش را فعال میکند که کوکائین. نتیجه: شلوغی حذف نمیشود، رقیبها نامرئی میشوند. این عشق است یا توجه انتخابی؟
راهکار:
بازقالببندی: این «او» فقط یک شخص بیرونی نیست؛ مرکز ثقل توجه توست. روانشناسی به آن «توجه انتخابی» میگوید: مغز آنچه را مهم میداند برجسته و بقیه را محو میکند. پس اگر در شلوغی فقط او را دیدهای، احتمالاً پیش از شلوغی هم ذهنت او را انتخاب کرده بود. یک تمرین جالب: دفعه بعد در همان شلوغی، سه صدای متفاوت را عمداً ثبت کن تا ببینی توجه چقدر قابل جابهجایی است.