مسخره کردن از ما، قضاوت از خدا:
در روانشناسی، «تحقیر» یک مسکن کوتاهمدت است: مسخرهکننده با پایین آوردن دیگری، فاصله خود را از شرم پنهان کم میکند؛ اما پژوهشها نشان میدهد این چرخه به افزایش اضطراب اجتماعی و کاهش همدلی میانجامد. در اسطورههای یونانی، هوبریس (توهین به نظم الهی) همیشه پیشدرآمدی برای نِمِسیس بود: داوری نهایی.
راهکار:
این جمله یک تقسیم کار نانوشته است: تحقیر ابزار کوچک ماست، داوری ابزار بزرگ او. اگر مسخره کردن را کنار بگذاریم، نه فقط از قضاوت دیگران دست میکشیم، بلکه وزن قضاوت را هم از دوش خود برمیداریم.