لیاقت نداشتن در پرستش؛ چرا بتها فرو میریزند؟:
در روانشناسی، «آرمانیسازی» مکانیزم دفاعی است: مغز برای فرار از اضطرابِ تناقض، معشوق را به بت تبدیل میکند. پژوهشها نشان میدهند فعالیت آمیگدال و قشر پیشپیشانی در عشق رمانتیک افت میکند؛ یعنی مرکز قضاوت تقریباً خاموش میشود. پس از فروپاشی رابطه، همان مغز برای کاهش دردِ شناختی، بت را یکباره بیارزش میانگارد. این موجِ آرمانیسازی تا ناارزشانگاری، برآمده از دوپامین و اکسیتوسین است، نه حقیقتِ طرف مقابل.
راهکار:
بتسازی از آدمها همیشه با فروپاشی همان بت تمام میشود؛ این متن را میتوان به پرسشی برگرداند: آنچه میپرستیدی، خودِ او بود یا تصویری که در غیابش ساختی؟