بیخوابی و دوست خیالی: ماجرای شبهای تا صبح بیداری:
کمخوابی شدید فقط خستگی نمیآورد؛ بعد از ۳۶ ساعت بیداری، مغز وارد حالت «ریکاوری» میشود و دوپامین اضافی ترشح میکند که میتواند توهمات بینایی و شنیداری بسازد. دوست خیالیات احتمالاً محصول همین طوفان شیمیایی است، نه تنهایی. جالبتر این که در مرز خواب و بیداری، مغز داستانهایی میسازد که کاملاً واقعی به نظر میرسند؛ اسم علمیاش «توهم هیپناگوژیک» است. آیا با یک شب خواب راحت، دوستت ناپدید میشود؟
راهکار:
این دوست خیالی را میتوان راوی بامزهی شبهای بیخوابیات کرد؛ هر بار که خوابت نمیبرد، او هم یک ماجرای عجیب برایت تعریف میکند. همین ایده میتواند به یک پست سریالی طنز تبدیل شود.