توهم خوبی؛ وقتی ذهن ما دیگران را میسازد:
پدیده روانی 'فرافکنی' دقیقاً همین است: ما صفات و نیات مثبتی را که در خود سرکوب کردهایم، ناخودآگاه به دیگران نسبت میدهیم. تحقیقات نشان میدهد این مکانیسم دفاعی، ریشه در نیاز ما به دیدن جهان مطابق با آرزوهای درونیمان دارد. آیا تا به حال متوجه شدهاید که انتظاراتتان از یک فرد، بیشتر از شخصیت واقعی او بوده است؟
راهکار:
این متن میتواند از زاویهای دیگر دیده شود: گاهی آنچه 'ذات' مینامیم، در واقع مجموعای از نیازها و آرزوهای خودمان است که روی دیگران فرافکنی میکنیم. شاید تمرکز بر شناخت واقعی و عینی رفتارها، به جای تفسیرهای ذهنی، کمککننده باشد.