توهم جاودانگی

انکار زودگذر بودن زندگی: فریبی خودخواسته:

مغز انسان برای بقا، خطای ادراکیِ «همیشگی بودن» می‌سازد؛ این انکار فناپذیری، طبق نظریه مدیریت وحشت، سپری در برابر اضطراب مرگ است. در فیزیک، قانون دوم ترمودینامیک و واپاشی پروتون در ۱۰^۳۴ سال، همه ساختارها را فانی می‌داند. آیا پذیرش نیستی، آزادی عمیق‌تری می‌بخشد؟

راهکار:

برای رهایی از فریب خودخواسته، تمرین روزانه‌ی «مراقبه ناپایداری» را امتحان کنید: هر صبح سه چیز را که احتمالاً آخرین بار می‌بینید، تصور کنید. این تکنیک شناختی، مغز را از چنگ توهم جاودانگی آزاد می‌کند.