توهم بصری در تاریکی

چرا در تاریکی منتظر توهم هستیم؟ بررسی علمی یک حس عاشقانه:

در تاریکی مطلق، مغز در عرض چند دقیقه شروع به دیدن نورها و اشکال موهوم می‌کند. جالب‌تر اینکه این توهمات بصری - که به «سینمای زندانی» معروفند - با فعالیت بیش از حد نورون‌های بینایی و انتظار ذهنی تقویت می‌شوند. پس این «منتظر تو» ماندن، در حقیقت سوختِ توهم را تأمین می‌کند. اگر مدت زیادی در تاریکی منتظر بمانید، ممکن است واقعاً تصویری از او ببینید!

راهکار:

شما فقط در تاریکی نیستید، بلکه در یک آزمایشگاه حسی شخصی هستید. می‌توانید این انتظار را به یک بازی ذهنی تبدیل کنید: در تاریکی چشمانتان را ببندید و ببینید مغزتان چه تصاویری از آن شخص می‌سازد. شاید او را واضح‌تر از همیشه ببینید.