خوشبختی به روایت توبه و ابدیت:
مفهوم «خوشبختی به عنوان بودن در توبه» یادآور نظریهٔ «بازگشت ابدی» نیچه است. از نظر علوم اعصاب، «توبه» میتواند بازتنظیم مسیرهای دوپامین باشد؛ تغییری از لذتگرایی به آرامش درونی. جالب اینکه در عرفان اسلامی، توبه به معنای «بازگشت به فطرت» است که با مفهوم «حال» در فلسفهٔ اگزیستانسیال تطابق دارد. سوال: آیا تا به حال لحظهای را تجربه کردهاید که «بودن» محض احساس خوشبختی دهد؟
راهکار:
این جمله در واقع یک پارادوکس زیباست: خوشبختی در «توبه» یعنی بازگشت به原点، و «توان ابدیت» اشاره به قدرت بیزمان حال دارد. پس خوشبختی نه در آینده، بلکه در همین لحظهٔ آگاهی نهفته است.