توبه بیجا در مستی؛ نگاهی به تصمیمهای هیجانی:
پدیده «نزدیکبینی الکلی» در روانشناسی شناختی نشان میدهد که مستی، توجه را به نشانههای فوری محدود میکند؛ برای همین فرد در اوج حالت هیجانی، تصمیمهای قطعی مثل توبه میگیرد، بیآنکه بافت حافظه و نشانههای محیطی را پردازش کند. حافظه وابسته به حالت هم میگوید تصمیمی که در مستی گرفته شود، عمدتاً در همان شبکه عصبی مستی بازیابی میشود و در هوشیاری کمرنگ است. نتیجه: توبه مستانه اغلب یک قضاوت سطحی اما با اعتمادبهنفس بالا از مغزی با میدان توجه تنگ است.
راهکار:
این بیت را میتوان از زاویه علوم شناختی هم خواند: مغز در حالت هیجانی شدید، «میانبر ذهنی» میزند و بهجای سبکسنگینکردن پیامدها، فقط محرک لحظه را میبیند. برای همین قولهایی که در اوج احساس داده میشوند، بهندرت در حالت عادی دوام میآورند؛ چون حافظهشان به همان حالوهوای قبلی گره خورده است.