وقتی اشکهایت تمام شد، از خودت بپرس: با خودت چه کردی؟:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که گریه کردن در واقع استرس هورمونی را کاهش میدهد و بعد از آن، مغز آمادهتر برای بازسازی هویت شخصی است. این لحظهی مقابل آینه دقیقاً همان پنجرهای است که مغز برای تصحیح مسیر از آن استفاده میکند. سوالی که مطرح میکنی، ناخودآگاه معماری عصبی «خود انتقادگر» را فعال میکند. آیا این پرسش میتواند به جای سرزنش، ابزاری برای بازنویسی داستان شخصی باشد؟
راهکار:
این سوال که «با خودت چه کردی» بیشتر از پشیمانی، یک دعوت به بازآفرینی است. فردا صبح، سه کار کوچک برای مهربانی با خودت انجام بده (مثلاً یک لیوان آب خنک بنوش، پنج نفس عمیق بکش، به یک خاطره خوب لبخند بزن). همانطور که اشک پاککننده است، عمل کوچک هم تحولآفرین.