توانایی تنها بودن؛ پیشدرآمد عشق ورزیدن:
در روانتحلیل، وینیکات «توانایی تنها بودن» را در حضور دیگریِ امن شکلگرفته میداند؛ پارادوکسی که تنهایی را نه انزوا، بلکه آزمون تثبیت خود میکند. فروم هم عشق را نه فرار از تنهایی، بلکه اتحاد دو فردِ مستقل میبیند. تنهایی شما پناهگاه است یا فرار؟
راهکار:
«تنهایی سالم» قهر با دیگران نیست؛ یعنی وقتی کسی نیست، هنوز با خودت در صلح باشی. در این حالت، عشق به دیگری از نیازِ التیامنیافته جدا میشود و به انتخاب تبدیل میشود؛ نه راهی برای پر کردن خلأ.