تو زیباترینی

تو زیباترینی حتی از تار موی خودت:

پدیده‌ای به نام «سوگیری مثبت» در روانشناسی شناختی وجود دارد: وقتی عاشق می‌شویم، مغز ما به‌طور ناخودآگاه معشوق را کامل‌تر از واقعیت می‌بیند و جزئیات منفی را نادیده می‌گیرد. این مکانیسم بقای رابطه‌ست، اما گاهی بعد از ماه‌ها یا سال‌ها، آن «تار مو»ی بی‌نظیر تبدیل به یک عادت می‌شود. آیا تا حالا پیش آمده که یک ویژگی که اولش فوق‌العاده به نظر می‌رسید، بعداً عادی شود؟

راهکار:

این جملۀ ناب، یادآور این است که عشق گاهی حتی ذره‌ذره‌های وجود طرف مقابل را برایت ارزشمند می‌کند. می‌توانی این حس را با یک عکس یا یادگاری کوچک از او ماندگار کنی.

مدال زیباترین چشم‌ها به تو می‌رسد:

مدال زیباترین چهره به تو می‌رسد:

مدال زیباترین موها به تو می‌رسد:

هر جا تو باشی، قشنگ‌ترین جاست:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که حضور عزیزان باعث ترشح اکسی‌توسین می‌شود و ناحیه‌ی پاداش مغز را فعال می‌کند – در نتیجه همان مکان عادی برای ما زیبا به نظر می‌رسد. پس مغز ما اول رابطه را پردازش می‌کند، بعد مکان را. آیا تا به حال جایی که خاطره‌ی بدی داشتید با بودن فردی خاص تغییر کرد؟

راهکار:

این جمله به زیبایی اشاره می‌کند که زیبایی مکان‌ها و لحظات وابسته به حضور افراد مهم زندگی‌مان است. می‌توان آن را با مفهوم «ذهن‌آگاهی» و تمرکز بر لحظه‌ی اکنون پیوند داد: هر جا که با تمام وجود باشی، آن‌جا قشنگ‌ترین است.