تو ذهنم پلی میشی

مثل آهنگ غمگین همش تو ذهنم پلی میشی:

پدیده «کرم گوش» یا تصور موسیقایی غیرارادی نشان می‌دهد مغز قطعه‌های ناتمام را در شبکه پیش‌فرض مغز لوپ می‌کند؛ آهنگ غمگین دوپامین و پرولاکتین آزاد می‌کند و غم را به لذتی تسکین‌بخش بدل می‌سازد. عاشقانه‌های غمگین هم مثل همین: ذهن برای بستن مدارِ ناتمام، طرف مقابل را بارها پلی می‌کند. کدام آهنگ هنوز در ذهنت لوپ می‌شود؟

راهکار:

گاهی آدم‌ها در ذهن ما نه به‌خاطر خودشان، بلکه به‌خاطر نسخه‌ای از ما که کنارشان بودیم پلی می‌شوند؛ آهنگ غمگین، موسیقیِ آن نسخه است.