تو روح و جان منی

تو روح و جان منی؛ نشانه‌های عشق واقعی:

در علوم اعصاب به این پدیده «خودگستری» می‌گویند: وقتی عاشق می‌شوی، مدارهای مغزت مرز بین «من» و «او» را برای پردازش پاداش و بقا بازنویسی می‌کنند؛ یعنی بخشی از هویتت واقعاً در ذهن دیگری ساکن می‌شود. پژوهش‌های آرون و همکاران نشان داده این هم‌آمیختگی خود با دیگری، حتی سرعت واکنش مغز را به اسم معشوق مثل اسم خودت می‌کند. پس این جمله فقط استعاره نیست، یک الگوی عصبی است. آیا تا به حال حس کرده‌ای اسم او همان «من» تو را صدا می‌زند؟

راهکار:

این متن را می‌توان به‌جای تعریف عشق، تعریف «خودگستری» خواند: عشق یعنی مرزهای «من» را به اندازه‌ی یک نفر دیگر باز کنی. یک قدم خلاقانه این است که بنویسی کدام رفتارهایت حالا شبیه به او شده‌است تا این پیوند را ملموس‌تر ببینی.