تو یکتا بودی

تو یکی بودی میان این همه آدم:

در روانشناسی، «اثر نادر بودن» می‌گوید ذهن ما چیزهای کمیاب را ارزشمندتر می‌بیند. وقتی کسی را «یکی» می‌نامیم، در واقع داریم به مغزمان فرمان می‌دهیم که بقیه را نادیده بگیرد. جالب اینجاست که هر چه تعداد آدم‌ها بیشتر باشد، احتمال یافتن آدمی که «یکی» به نظر برسد هم بیشتر می‌شود. پس شاید این حس از کمبود ما می‌آید، نه از واقعیت.

راهکار:

این جمله یادآور حس عمیق «یکتایی» در میان انبوه آدم‌هاست. شاید بتوانی با نوشتن نامه‌ای خیالی به آن فرد خاص، احساساتت را بازنویسی کنی و ببینی چه چیزی واقعاً او را از بقیه جدا می‌کرد.