تو کجای قصهای؟ بگو تا با هم از شهر ساختگی فرار کنیم:
مغز وقتی یک روایت را میشنود، همان نورونهایی فعال میشوند که در تجربهٔ واقعی فعال میشوند؛ پژوهشهای عصبشناسی نشان داده قصه برای مغز یک شبیهساز پیشرفته است. پس «شهر ساختگی» همان قشری از عادت است که پلاستیکی شدن سیناپسها آن را واقعی جلوه میدهد. سؤال واقعی این است: آیا فرار، تغییر مکان است یا تغییر روایت؟
راهکار:
شهر ساختگی فقط یک مکان نیست؛ لحظهای است که آدم از نقشهٔ خودش بیرون میافتد. میتوانی این قصه را ادامه بدهی: یک جمله بگو که اگر قرار بود اولین صحنهٔ فرار کجا باشد، چه میدیدی؟