تو کالبد منی

تو کالبد منی؛ تنها حال خوب من تویی:

از دید علوم اعصاب، عشق رمانتیک همان مدار پاداش دوپامینی را فعال می‌کند که در اعتیاد نقش دارد؛ fMRI نشان می‌دهد دیدن معشوق، استریاتوم را مثل پاداش‌های قوی روشن می‌کند. به همین دلیل حضور «تو» می‌تواند تنظیم‌کننده حال درونی شود، نه فقط احساس شاعرانه. آیا عشق را می‌توان هم‌زمان پیوند نورونی و انتخاب روزمره دید؟

راهکار:

این حس که «تو» در کالبد منی، شاید نه مالکیت، بلکه نفوذ یک خاطره در سیستم عصبی باشد؛ مثل نوری که از پنجره می‌تابد و اتاق را روشن می‌کند بی‌آنکه دیوارها را جابه‌جا کند. همین نفوذ، حال خوب را واقعی‌تر می‌کند.