اگر زندگی تکرار شود، باز هم تو را انتخاب میکنم:
آیا میدانستی مغز انسان هنگام تجربهٔ عشق عمیق، همان مسیرهای دوپامینی را فعال میکند که در اعتیاد به مواد مخدر؟ این یعنی «تو» برای نویسنده نه یک انتخاب، که یک ضرورت بیولوژیک شده. جالب اینجاست که پژوهشهای اخیر نشان داده اند تصمیمگیریهای عاطفی قوی معمولاً در ۱/۳ ثانیهٔ اول اتفاق میافتند و بعد عقلانیسازی میشوند. این جمله انگار همان لحظهٔ صفر را ثبت کرده. سوال: آیا ما واقعاً در تکرارها آزادیم، یا زیستمان ما را به همان نقطه میکشاند؟
راهکار:
این جملهای از عشق بیقیدوشرط است. برای عمیقتر شدن، میتوانی بپرسی: «آیا این انتخاب برآمده از خاطرهست یا از ذات تو؟»