تمام شب به جستجوی تو: شعری از حسرت و نبودن:
مغز انسان در فقدان معشوق، سیستم جستجوی دوپامینیاش را مثل جستجوی شیء گمشده روشن میکند. اما اینجا یک تناقض جذاب رخ میدهد: «تو حتی در خیال نیستی» — یعنی جستجو برای یک فانتوم عاطفی. روانشناسی به این حالت «فقدان پیشبینیشده» میگوید؛ مغز پیش از نبودن واقعی، سوگ را شبیهسازی میکند. شاید شاعر دارد نبودن را پیشخور میکند. سوال: جستجوی کسی که در خیال هم نیست، ویرانگرتر است یا نبودن کامل خیال؟
راهکار:
شاید جستجوی شبانهات برای کسی که حتی در خیال نیست، فریاد ناخودآگاه برای یافتن تکهای گمشده از خودت در تاریکی باشد؛ به جای «تو»، «منِ» گمشدهات را در این شعر پیدا کن.