تو در همه جا

دیدن معشوق در همه چیز؛ وقتی تمام جهان تصویر توست:

در علوم اعصاب، دیدن معشوق در همه‌جا نتیجه‌ی فعال‌سازی شدید حافظه و قشر بینایی است: مغز تصویر ذخیره‌شده‌ی او را چنان قوی بازپخش می‌کند که محرک‌های خنثی هم برچسب او را می‌گیرند. عشق رمانتیک اولیه مدار پاداش مغز را شبیه به اثر کوکائین فعال می‌کند و برای حفظ لذت، جای خالی را با توهم حضور پر می‌کند؛ پس در واقع تو دنیا را نمی‌بینی، بلکه نقشه‌ی عصبی او را بر دنیا می‌کشی.

راهکار:

این نگاه از نظر شناختی شبیه پدیده‌ی «تکمیل الگو» است؛ مغز برای پر کردن جای خالی، قوی‌ترین خاطره‌ی حسی را روی محرک‌های بیرونی سوار می‌کند و تصویر معشوق را در همه‌جا بازسازی می‌کند.