در روانشناسی به «اثر مواجههی محض» میگویند: هرچه ...
تو با دیگران ماندی و ما رفتیم:
در روانشناسی به «اثر مواجههی محض» میگویند: هرچه کسی را بیشتر ببینی، جذابتر به نظر میرسد. این بیت انگار از همان دامی میگوید که ذهن برای «تو» پهن کرده تا «ما» را فراموش کند. سوال: آیا واقعاً «دیگران» بهترند یا فقط تکراری نیستند؟
راهکار:
این بیت یادآور «سوگیری زیانگریزی» است: ترکشده معمولاً رفتن دیگری را بزرگتر از آنچه هست میبیند. شاید اگر از بیرون نگاه کنی، ارزش «دیگران» آنقدرها هم نیست.