بودنت ارزش نبودن خیلیها را دارد:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد وقتی عاشق میشویم، قشر اوربیتوفرونتال مغز که مسئول ارزیابی مقایسهای است، فعالیتش کم میشود و دوپامین ترشح میکند. یعنی مغز شما بهطور بیولوژیک تصمیم میگیرد که حضور آن یک نفر از همه چیز مهمتر است. آیا تا حالا شده این حس را در لحظه ثبت کنی و بعد ببینی چقدر گذرا بوده؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک تجربه شخصی برآمده. اگر بپذیریم که مغز انسان بهطور طبیعی برای بقا اولویتبندی میکند، این حس که بودن یک نفر ارزش نبودن بقیه را دارد، در واقع یک پیروزی عاطفی است. برای عمق بخشیدن به این حس، میتوانی بنویسی: «وقتی کسی ارزشمند است که حضورش نه تنها کمبودها را جبران، بلکه وجود بقیه را بیرنگ کند.»