از میان همه بودنیها، تو را میخواهم | عشق پایدار:
مغز انسان در عشق دوپامین و اکسی توسین ترشح میکند، اما جالب اینجاست که واژه «مال من» باعث فعال شدن همان نواحی مغز میشود که هنگام تصاحب یک شیء ارزشمند فعال میشوند. یعنی عشق رمانتیک از نظر نورولوژیک ریشه در غریزه تملک دارد. اما تکامل این غریزه را به پیوند عاطفی تبدیل کرده تا بقای گونه را تضمین کند. سؤال: آیا اگر آزادی انتخاب را به عشق اضافه کنیم، همان حس امنیت را ایجاد میکند؟
راهکار:
این جمله بیشتر از یک ابراز عشق، یک قرارداد روانشناختی است: «مال من باش» یعنی تو امنیت و تعلق را برایم تضمین کن. اما حقیقت این است که عشق واقعی نه با تملک که با آزادی انتخاب معنا میشود. شاید عمیقتر این باشد: «از میان همه چیزهای فانی، تو را انتخاب میکنم» نه «تو مال من باش».