کنار آتش نشستن و شوخی با جهنم:
گرد آتش نشستن قدیمیترین فناوری اجتماعی بشر است؛ حدود ۴۰۰ هزار سال پیش کنترل آتش، شب را از خطر به زمان گفتوگو تبدیل کرد. پژوهشها نشان میدهد نور سوسوزن و گرمای آتش ضربان قلب را کاهش میدهد و اکسیتوسین ترشح میکند، همان هورمون پیوند. در بسیاری از اسطورهها جهنم جمعی تصور میشود، نه انفرادی؛ انگار انزوا از خودِ آتش دردناکتر است. اگر جهنم هم دستهجمعی باشد، آیا باز هم «حال میدهد»؟
راهکار:
اینجا آتش فقط یک بهانه است؛ چیزی که واقعاً «حال میدهد» جمعِ همدل است. از این زاویه، حتی جهنم هم اگر دستهجمعی باشد به یک خاطره مشترک تبدیل میشود که بعدها با خنده تعریفش میکنید.