طنز تلخ بدشانسی

طنز تلخ بدشانسی؛ وقتی خودمان شخصیت اصلی فیلم بدبختی هستیم:

در روان‌شناسی روایت، مغز برای حفظ انسجام هویتی، خود را قهرمان تراژدی معرفی می‌کند؛ اما خطای بنیادی اسناد می‌گوید بدبختی دیگران را به شخصیتشان نسبت می‌دهیم و بدبختی خودمان را به شرایط. نتیجه؟ همه فکر می‌کنند نقش اول فیلم بدبختی‌اند. سوال تیز: اگر همه نقش اول باشن، کارگردان کیه؟

راهکار:

بدبختی که شخصیت اصلی‌اش باشی یعنی لااقل فیلم از زاویه تو روایت می‌شود؛ قهرمان قصه‌های غمگین هم بیننده دارد. نکته اینجاست: روایت را که عوض کنی، ژانر از تراژدی به کمدی سیاه می‌چرخد.