طنز تلخ؛ پشت هر خندهای چه غمی خوابیده؟:
تحقیقات عصبشناختی نشون داده که هنگام خندیدن به یک جوک تلخ، همان نواحی مغز فعال میشوند که هنگام پردازش درد عاطفی فعالند. یعنی طنز واقعاً یک مسکن موقت برای زخمهای قدیمیه. جالبه که بعضی از بزرگترین کمدینهای تاریخ مثل رابین ویلیامز عمیقترین افسردگیها رو تجربه کردن. آیا طنز واقعاً غم رو کم میکنه یا فقط قشنگتر پنهانش میکنه؟
راهکار:
این جمله به نظریه «طنز بهعنوان مکانیزم دفاعی» در روانشناسی اشاره دارد. فروید معتقد بود شوخطبعی راهی برای تخلیه اضطراب و غم سرکوبشده است. اگر این متن رو نوشتی، شاید بد نباشد یک بار بنویسی چه غمی پشت هر شوخیات خوابیده.