فکر نکن منحصر به فردی؛ واقعیت تلخ خودبرتربینی:
اثر دانینگ-کروگر دقیقاً همینجاست: ۸۰٪ رانندگان خود را بالاتر از میانگین میدانند. توهمِ شایستگی در کسانی که کمترین مهارت را دارند شدیدتر است؛ چون توانایی ارزیابی ضعفشان را ندارند. مغز برای حفظ عزتنفس، خطاهای خود را به دیگران فرافکنی میکند و این یعنی خیلی از «منحصربهفرد»ها فقط نسخهی پر سر و صدای همان برق معمولیاند. حالا سوال: اگر همه فکر کنند باتری خاصاند، برق اصلی کجاست؟
راهکار:
این کنایه را میتوان از زاویهی «اثر دانینگ-کروگر» دید: خیلیها چون بازخورد نگرفتهاند، تصویر بزرگتری از خود دارند. جملهی تو نسخهی کوتاهشدهی همان سوگیری است؛ اگر بخواهی گسترشش دهی، میتواند به یک طنز موقعیت دربارهی آدمهایی تبدیل شود که فکر میکنند شارژرشان خاص است ولی فقط به برق شهری وصلاند.