فاز نبودن الکی؛ جای خالی با گزینه مناسب:
در روانشناسی اجتماعی به این حالت «بیاعتنایی نمایشی» میگویند؛ وقتی کسی عمداً فاز نبودن میگیرد، آمیگدال همانقدر فعال میماند که در مواجهه واقعی فعال است. مغز برای سرکوب میل به توجه، انرژی بیشتری مصرف میکند تا خودِ توجه. به همین دلیل استراتژی «به من مهم نیست» اغلب نتیجه معکوس دارد: دقیقاً همان فرد را در مرکز توجه نگه میدارد، حتی اگر ظاهراً بیخیال باشد.
راهکار:
ادای بیاعتنایی مثل همان تست جای خالی است؛ هر گزینهای انتخاب کنی، امتحانگیرنده از قبل میداند داری نقش بازی میکنی، ولی جذابیت ماجرا دقیقاً در همین است.