مزه آسمون و زمین خوردن؛ طنزی عمیق:
جالب است که حس چشایی ما برای تشخیص مواد جامد طراحی شده، نه گازها. پس آسمون واقعاً ‘بیمزهست’. اما افتادن روی زمین، همون لحظهای که سطح زبان با خاک برخورد میکنه، طعم تلخ واقعیت رو ثبت میکنه. نورونهای چشایی ما برای بقا تکامل یافتهاند، نه برای فهمیدن آسمان. سوال: آیا طعم «زمین خوردن» همیشه تلخه یا گاهی شیرینِ شکستخوردن؟
راهکار:
آسمون مزهای نداره، ولی تجربهی افتادن تلخه. شاید طعم آسمون همون لحظهی پرواز قبل از سقوط باشه.