تنهایی صبحگاهی

به سلامتیِ خاطراتی که دیگه درد ندارن، فقط یه سنگینیِ مبهم رو سینه جا گذاشتن.
به سلامتیِ آدمایی که رفتن ولی عکسشون هنوز تو قابِ گوشی مونده، مثل یه زخمِ کهنه.
به سلامتیِ صبح هایی که بیدار میشی و یادت میاد که هیچکس منتظرِ پیامِ "صبح بخیر"ت نیست.️

تنهایی هر روز صبح
از خواب بیدارم می‌کند
مرا در آغوش می‌گیرد و می‌گوید
چیزی نیست عزیزم، خواب بد دیده‌ای
با هم چای می‌خوریم
درد دل می‌کنیم
و داریم در کنار هم بزرگ می‌شویم
خانه‌ام کوچک شده است برای تنهایی‌ام
آیینه تنها دوست مشترک ماست
آدم‌ها از آنچه که در آیینه می‌بینند، تنهاترند️