تا اینجا تنها بودیم، ادامه با خداست:
در روانشناسی، این حس که «تا اینجا را خودت رفتی، بقیه با خداست» مصداق تغییر از «کنترل درونی» به «کنترل بیرونی» است. جالب اینجاست که تحقیقات نشان میدهد افرادی که بین این دو حالت تعادل دارند، استرس کمتری تجربه میکنند. در ادبیات عرفانی ایران هم حافظ میگوید: «هر چه کنی به ماست، هر چه رود ز ماست / ما خود نکردهایم، بهانه به دست توست». آیا این تفکر به شما آرامش میدهد یا احساس ناتوانی؟
راهکار:
این متن حسی از پذیرش و توکل را منتقل میکند. اگر به دنبال یک دیدگاه عمیقتر هستی، میتوانی به این فکر کنی که «تنهایی» در اینجا نه به معنای بیکسی، بلکه به معنای پختگی در مسیر است. گاهی اوقات انسان باید بخشی از مسیر را به تنهایی طی کند تا قدرت درون خود را بشناسد و سپس باقی را به نیرویی فراتر بسپارد.