تنهایی و رفاقت

دوستی که نیمه راه می‌ماند، رفاقتی از جنس گذر:

از منظر روانشناسی، رفاقت‌های نیمه‌راه معمولاً ناشی از عدم تطابق در سطح خودافشایی است. تحقیقات نشان می‌دهد پیوند عاطفی عمیق فقط وقتی شکل می‌گیرد که دو طرف به یک میزان از آسیب‌پذیری‌هایشان حرف بزنند؛ وگرنه صمیمیت درجا می‌زند و با تغییر شرایط، محو می‌شود. به همین دلیل خیلی از رفیق‌های دانشگاه یا محل کار بعد از اتمام آن دوره، مثل غریبه می‌شوند. به نظرت چند درصد رفاقت‌هات از نوع هم‌مسیری بودن نه هم‌دلی؟

راهکار:

این جمله بازتاب معیارهای وفاداری توست. گاهی نیمه‌راه رها شدن یعنی مسیرتون یکی نبوده، نه اینکه تو ارزشش رو نداشتی. آدم‌های درست، مسیر رو با تو ادامه می‌دن حتی وقتی سخت بشه.