تنهایی و امنیت

پناه بردن به هیولاها: امن‌تر از بودن با آدمها؟:

در روانشناسی، پدیده «روابط پارااجتماعی» نشون میده انسان‌ها با شخصیت‌های خیالی پیوند عمیق‌تری نسبت به افراد واقعی برقرار می‌کنند، چون آن‌ها همیشه پیش‌بینی‌پذیر و وفادار می‌مانند. جالب اینجاست که مغز ما دقیقاً همان مدارهای دلبستگی رو برای خیال و واقعیت فعال می‌کنه. آیا این امنیت خیالی در نهایت ما را از مواجهه با پیچیدگی واقعی انسان‌ها دور نمی‌کنه؟

راهکار:

این جمله رو میشه از دید روانشناسی یونگ باز کرد: هیولاها گاهی نماد سایه‌های درونی ما هستند که برخلاف آدمها هرگز قضاوت نمی‌کنند. شاید پناه بردن به آن‌ها در واقع پذیرش تاریک‌ترین بخش وجود خودمونه.