تنهایی و امید به خدا

تنهایی با خدا: حتی اگر همه بروند او می‌ماند:

در روان‌شناسی، «دلبستگی به خدا» می‌تواند مدارهای عصبی مشابه دلبستگی به مراقب اولیه را فعال کند؛ برای همین هنگام تنهایی اجتماعی، احساس حضور الهی سطح کورتیزول و اضطراب را کاهش می‌دهد. این سازوکار در پژوهش‌های روان‌شناسی دین هم دیده شده است.

راهکار:

این متن را می‌توان با لنز روان‌شناسی دلبستگی دید: ذهن در غیاب آدم‌ها، حضور خدا را به‌عنوان پایگاه امن بازسازی می‌کند. به همین دلیل حتی در تنهایی کامل، احساس معنا و آرامش ممکن می‌شود.