تنهایی ناشی از وفاداری

تنهایی ناشی از وفاداری؛ بهای پنهان عاشق ماندن:

در روان‌شناسی تکاملی، وفاداری نوعی سرمایه‌گذاری انحصاری منابع عاطفی است؛ مغز پیوندهای قدیمی را حتی به قیمت انزوا حفظ می‌کند، چون مدار پاداش به ثبات دلبستگی حساس است، نه به کمیت رابطه. مطالعات نشان می‌دهد تنهاییِ ناشی از وفاداری، قشر سینگولیت قدامی را شبیه درد فیزیکی فعال می‌کند. برای همین است که از دست دادن یک رابطه وفادارانه از نظر عصبی شبیه ترک شیمیایی است.

راهکار:

وفاداری لزوماً قرار نیست تنهایی بخرد؛ گاهی فقط نقشه قدیمی رابطه است که باید بازبینی شود. وفاداری را از یک قفل صلب به یک مرز منعطف تغییر بده؛ آنچه آدم را تنها می‌کند، نه خود وفاداری، بلکه تعبیر «یا او یا هیچ‌کس» از آن است.