تنهایی؛ مال ما غمزدههاست:
تحقیقات نشان میدهد تنهاییِ ناشی از غم، با تنهاییِ عادی متفاوت است و فعالیت مغز در مناطق مرتبط با درد فیزیکی (مانند قشر سینگولیت قدامی) را افزایش میدهد. گویی مغز، طرد اجتماعی را بهعنوان یک تهدید برای بقا، مشابه درد بدنی، پردازش میکند. آیا این درد عصبی میتواند ما را به سمت دیگران سوق دهد یا در خودمان محبوس کند؟
راهکار:
نوروساینس نشان میدهد که احساس تنهایی مزمن، سیستم ایمنی را تضعیف و التهاب را افزایش میدهد. این یک علامت فیزیکی جدی است، نه فقط یک حس ذهنی.