احساس بینظیر بودن یک نفر در زندگی:
تحقیقات عصبشناسی میگوید مغز برای هر رابطهی عاطفی عمیق یک «اثر انگشت عصبی» منحصربهفرد ثبت میکند. یعنی جملهات در سطح بیولوژیکی هم درست است: اتصالات نورونیای که با آن فرد ساختی با هیچکس دیگر تکرار نمیشود. سوال بعدی: چرا بعضی آدمها این قدر غیرقابل جایگزین میشوند؟
راهکار:
این حس که کسی برایت بینظیر است، ریشه در «اثر انگشت عصبی» دارد: هر رابطهی عمیق، الگوی منحصربهفردی از نورونهای آینهای و دوپامین در مغز میسازد. پس این جمله نه فقط یک احساس، بلکه یک حقیقت بیولوژیک است.